Godziny otwarcia

pn.-sb.09:00-21:00
nd.10:00-20:00
WięcejZwiń

Piotr i Paweł

pn.-sb.08:00-22:00
nd.09:00-21:00
EN

O Starym Browarze

Idea 50 50

Idea 50 50 jest filozoficzną bazą wszystkich projektów Grażyny Kulczyk. Zakłada ona, że 50% każdego z nich stanowi sztuka, podczas gdy drugie 50% determinuje specyfika danego przedsięwzięcia.

Zbalansowanie obu pierwiastków umożliwia doświadczanie sztuki w codziennych sytuacjach, także w Starym Browarze, w którym jej elementem komplementarnym jest biznes.

Stary Browar – miejsce, gdzie życie spotyka się ze sztuką.

Stary Browar jest wizytówką Idei 50 50, a zarazem przestrzenią, która staje się pretekstem do spotkań ze sztuką. Tutaj możesz jej dotknąć, posłuchać, oglądać i, co najważniejsze, uczestniczyć w jej tworzeniu: podczas kawy z najbliższymi, kolacji biznesowej, zakupów z przyjaciółką, koncertu czy wieczornego seansu filmowego z ukochaną osobą.

Stary Browar – miejsce, gdzie życie spotyka się ze sztuką.

Ponad 200 sklepów, kilkanaście restauracji i kawiarni, teatr, sala koncertowa, wnętrza wystawiennicze, 8 sal kinowych, hotel Blow Up Hall 50 50, 3 kluby muzyczne i zabytkowy park – a wszystko to w jednym miejscu w ścisłym centrum Poznania, w niezwykłych przestrzeniach architektonicznych XIX-wiecznego browaru Huggera.

Stary Browar – miejsce, gdzie życie spotyka się ze sztuką.

Dzięki rewitalizacji oryginalnej zabudowy, Stary Browar umiejętnie łączy stare z nowym, historię z nowoczesnym designem. Poprzez prezentację stałej kolekcji sztuki tworzy jednocześnie nową jakość – miejsca, w którym biznes rozwija sztukę, a sztuka rozwija biznes.

Stary Browar – miejsce, gdzie życie spotyka się ze sztuką.

"Przyszłam tam w słoneczny dzień i miejsce to wydało mi się magiczne. Położone w centrum miasta, a czułam się, jakbym znalazła się w innym świecie. Biegały psy, koty, na sznurkach wisiała bielizna. Było egzotycznie. Poczułam, że to miejsce ma duszę. I od początku wiedziałam, że trzeba je oddać artystom. Dążę do tego, by było to miejsce, w którym spełniać się będzie ideał sztuki życia".

- Grażyna Kulczyk, wyłączny udziałowiec Fortis „Nowy Stary Browar”, inwestora Starego Browaru.

Historia

Początek XIX wieku

Ambrosius Hugger, niemiecki piwowar ze Schwarzwaldu, otwiera przy ulicy Wronieckiej swój pierwszy zakład w Poznaniu. Ponieważ piwowarstwo zaczynało być wówczas coraz intratniejszym interesem, w 1849 roku rodzina otwiera kolejny browar – tym razem przy ulicy św. Wojciecha.
Były to czasy przełomu w branży piwnej, rozpoczęła się także automatyzacja produkcji, zaczęto wykorzystywać maszyny parowe oraz pojawiło się oświetlenie elektryczne. W cień odchodziły małe zakłady: nastawała era browarów przemysłowych. Synowie Ambrosiusa Huggera – Julius i Alfons – w przeciwieństwie do ojca inwestowali już na wielką skalę, tworząc słynne Browary Huggera.

1876 rok

Bracia Huggerowie kupują lodownię oraz dwa domy mieszkalne i oficynę znajdujące się na narożniku ulicy Półwiejskiej i uliczki ciągnącej się od Bramy Wildeckiej, wzdłuż fortyfikacji miejskich obok Fortu Grolman.

Ok. 1890 roku

Podczas rozbudowy Browaru Huggera powstaje Warzelnia, Słodownia i Suszarnia z charakterystycznym kominem. Architektura Browaru Braci Huggerów utrzymana jest w typowym dla ówczesnego budownictwa przemysłowego stylu arkadowym (rundbogenstil) z elewacjami z licującej czerwonej cegły, półkoliście zamkniętymi oknami i prostymi ozdobnikami wykonanymi również z cegły.

Lata 1895 - 1921

Browar braci Huggerów przekształcony zostaje w spółkę akcyjną, co wiąże się z początkiem okresu prosperity firmy. Wokół Dziedzińca powstają budynek biurowy, warsztaty bednarskie oraz nowy komin.
W 1918 roku Browar produkuje prawie 72 000 hektolitrów piwa trzech marek: Kryształ (piwo jasne na sposób pilzneński), Specjał (ciemne monachijskie) oraz Porter.

Lata 20. i 30. XX wieku

Około roku 1926 Browar zostaje przejęty przez Koncern Chemiczny dr Romana Maya; zaś w roku 1937 przez Browar Związkowy Związku Restauratorów (spółkę 82 udziałowców).

II wojna światowa

We wrześniu 1939 roku Browar przechodzi pod zarząd niemiecki i do 1944 roku trwa w nim produkcja piwa. Wtedy to Niemcy przekształcają piwnice i podziemia Browaru na bunkry i schrony.
Podczas walk o Poznań Browar ulega znacznemu zniszczeniu.

Po II wojnie światowej

Po zakończeniu wojny Browar przejmują Zakłady Piwowarskie, a przedsiębiorstwo zostaje upaństwowione.

1980

Po zamknięciu Browaru jego zabudowania stopniowo niszczeją. Do 1997 funkcjonuje tu mała wytwórnia wód gazowanych, jednak nie wiąże się to z podjęciem żadnych prac renowacyjnych.

Grudzień 1998 roku

Należąca do Grażyny Kulczyk spółka Fortis „Nowy Stary Browar” wykupuje nieruchomości na ul. Półwiejskiej od firmy Lech Browary Wielkopolskie. Po pozyskaniu sąsiednich gruntów od Agencji Mienia Wojskowego i podmiotów prywatnych, Fortis rozpoczyna prace nad projektem Centrum Biznesu i Sztuki Stary Browar 50 50. Termin realizacji zaplanowany jest na koniec 2003 roku.

Lata 1999 - 2002

Teren zostaje uprzątnięty, a następnie udostępniony teatrom. Kolejno wystawione zostają sztuki: „Koriolan” Szekspira, „Carmen” Georges’a Bizeta, „Makbet” Giuseppe Verdiego oraz „Rigoletto” Verdiego. Swój sukces widowiska zawdzięczają w dużej mierze niezwykłej atmosferze miejsca, a dzięki transmisji na żywo w 2 programie TVP spektakl „Makbet” obejrzeć może cała Polska.

2002

Rusza budowa pierwszego etapu Centrum Sztuki i Biznesu Stary Browar.

5 listopada 2003 roku

Otwarcie Atrium z ponad setką sklepów, restauracjami i powierzchnią biurową.
Stary Browar, jako jeden z 20 budynków powstałych po 1989 roku, dołącza do renomowanej wystawy „Polska. Ikony architektury”.

29 kwietnia 2004 roku

Otwarcie Dziedzińca Sztuki połączone z wystawą prac światowej sławy włoskiego designera i architekta Alessandro Mendiniego.

9 grudnia 2005 roku

Po zdobyciu tytułu najlepszego centrum handlowego w Europie, Stary Browar zostaje uznany za najlepsze centrum handlowe świata przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC). Oprócz architektury budynków, jury tego prestiżowego konkursu doceniło przede wszystkim unikatowe połączenie aktywności kulturalnej z działalnością komercyjną.

11 marca 2007 roku

Otwarcie drugiego skrzydła Starego Browaru - Pasażu.

Kwiecień i grudzień 2008 roku

Stary Browar ponownie zostaje uznany przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych za najlepsze centrum handlowe, najpierw w Europie, a następnie także na świecie - tym razem w kategorii Rozbudowa.

Styczeń 2009

Organizowany corocznie przez Stary Browar Art & Fashion Festival zostaje wyróżniony tytułem Doskonałości Mody 2008 w kategorii Najważniejsze Wydarzenie Modowe przez magazyn Twój Styl, a rok później - tytułem Doskonałości Mody 2009 w specjalnie dla niego utworzonej kategorii Edukacja Doskonała.

Architektura

Dzieła sztuki w Starym Browarze

Thsuki-no-hikari (Blask Księżyca)

Monumentalna rzeźba Igora Mitoraja „Blask Księżyca” przedstawia fragment ludzkiej twarzy na wzór antycznych posągów herosów. Z jednej strony ujawnia fascynację artysty kulturą antyczną, z drugiej stanowi niezwykłe połączenie tradycji z nowoczesnością.

Igor Mitoraj zasłynął jako autor monumentalnych rzeźb eksponowanych w przestrzeniach miast na całym świecie.

Konflikt między dobrem a złem

„Konflikt między dobrem a złem” Piotra Kurki to czarno-biała ławka zbudowana z marmuru. Na białej części ławki została umieszczona figura kruka. Praca obrazuje stan walki pomiędzy ciemną i jasną stroną doświadczanej przez nas rzeczywistości.
Piotr Kurka to rzeźbiarz mieszkający i pracujący w Poznaniu, był współtwórcą legendarnej grupy Koło Klipsa.

Opertus Lunula Umbra (Ukryty Cień Księżyca)

Rzeźba Choe U-Ram’a została zrealizowana na V Biennale w Liverpoolu (2008). „Ukryty Cień Księżyca” to dzieło zainspirowane obserwacją zjawisk naturalnych. Prezentowaną w przestrzeni Pasażu rzeźbę cechuje delikatność i dbałość o szczegół. Zawieszona w powietrzu, kinetyczna konstrukcja sprawia wrażenie organicznej formy. Praca jest kontynuacją wcześniejszych wielkoformatowych instalacji artysty.

Citta Gentile (Przyjazne Miasto)

Alessandro Mendini to jeden ze światowej czołówki artystów zajmujących się designem. Rzeźby eksponowane w Starym Browarze to instalacja „Citta Gentile” („Miasto Przyjazne”), która została przygotowana specjalnie dla tej przestrzeni na restrospektywną wystawę artysty w Poznaniu w 2004 roku, inicjującą działania Art Stations Foundation.

Rzeźby obrazują koncepcję Mediniego, który przestrzeń publiczną traktuje jako obiekt o silnym wyrazie estetycznym, z całym bogactwem jej form i kolorów. „Citta Gentile” towarzyszy napisany przez artystę tekst będący zbiorem filozoficznych pytań o kondycję człowieka we współczesnym świecie.

Henyo-Penyo Myomyonmyo

Rzeźba „Henyo-Penyo Myomyonmyo” to dzieło japońskiego artysty Mr., który swoją obecność na międzynarodowej scenie sztuki współczesnej zaznaczył jako autor kolekcji rysunków dziewczynek przypominających postaci z komiksowego świata mangi. Początkowo szkicował je na odwrocie rachunków zbieranych przy codziennych zakupach. Artysta, inspirując się animacją, wykorzystuje w swojej twórczości różne techniki: rysunek, malarstwo czy rzeźbę. Jest także performerem.

Relief fasady

Fasada Pasażu Starego Browaru to wspólne dzieło projektantów Studia ADS i artysty Adama Garnka.

Architekci stworzyli szklaną bryłę podzieloną kilkupiętrowymi, poziomymi pasmami. Fasada zamknięta jest z obu stron ceglanymi wieżami, zwieńczonymi szklanymi hełmami. Wewnątrz umieszczona jest instalacja świetlna, która w nocy zamienia fasadę w migotliwą, półprzezroczystą kurtynę mieniącą się w mroku.

Kufel

Wykonany z brązu kufel został zaprojektowany przez Wojciecha Kujawskiego z okazji otwarcia Pasażu.

Uroczyste odsłonięcie tej nietypowej rzeźby wiązało się z ustanowieniem aż dwóch rekordów Guinessa - największego kufla oraz ilości wypitych z niego litrów piwa.

Kufel ozdobiony jest sześcioma wyrzeźbionymi postaciami.

Torso del lago (Tors nad jeziorem)

Rzeźby Igora Mitoraja, wykonane w brązie, inspirowane są klasyczną rzeźbą grecką i renesansową, w której artysta dostrzega uniwersalne odniesienia także do kondycji współczesnego człowieka. Głównym tematem jego prac jest ludzkie ciało, jego piękno i kruchość, oraz głębsze aspekty ludzkiej natury, które pod wpływem czasu ulegają wynaturzeniu.

Odwołując się (niekiedy dosłownie, przez tytuły) do mitologii lub historii Grecji i Rzymu, niejako „cytuje” piękno i idealne proporcje rzeźb klasycznych, jednocześnie uzmysławiając odbiorcy ich ludzką naturę i niedoskonałość poprzez umyślne pęknięcia, uszkodzenia posągów oraz ich fragmentaryczność.

Eros alato (Eros skrzydlaty)

Rzeźba, 1984
Autor: Igor Mitoraj

Bez tytułu

Kolumny autorstwa Leona Tarasewicza to wyjątkowy przykład polskiej sztuki współczesnej. Instalacja powstała z okazji obchodów 750-lecia Miasta Poznania na kolumnach Teatru Wielkiego w Poznaniu, które posłużyły jako płótno do pracy malarskiej.
Na 54 kręgach artysta namalował żółto–zielone pasy, które przez miesiąc zdobiły fasadę opery. Obecnie ożywiają przestrzeń schodów ruchomych w Atrium Starego Browaru.

Untitled (The Year We Made Contact)

Piotr Uklański jest polskim artystą mieszkającym w Nowym Jorku, który zdobył światową sławę w połowie lat 90. Praca Untitled (The Year We Made Contact), 2010 eksponowana nad schodami hotelu Blow Up 5050, została zaprezentowana pierwszy raz na Whitney Biennial w The Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku.
Obiekt składa się z monumentalnej tkaniny, której estetyka nawiązuje do tej z teatru Kantora i Szajny. Jest ona tłem dla podwieszonego obrazu pt. „Czerwony Karzeł” („Red Dwarf “) , będącego symbolem gasnącej gwiazdy. Treść instalacji należy odczytywać poprzez symboliczne, mityczne i ironiczne odniesienia do kultury popularnej - sam tytuł pracy nawiązuje do filmu science - fiction z lat 80.

Bez tytułu

Rzeźb Sylwestra Ambroziaka nie sposób pomylić z pracami jakiegokolwiek innego artysty. Jego drewniane postacie charakteryzują się prymitywnymi kształtami: długimi kończynami, wielkimi łysymi głowami.

Figury są wyolbrzymione i potraktowane karykaturalnie. Ambroziak zaczynał od ilustrowania scen biblijnych (Adam i Ewa, Kain i Abel), ale celem jego sztuki jest zobrazowanie uniwersalnej opowieści o egzystencji człowieka. Postacie w jego pracach doświadczają cierpienia, są ułomne, ich godność i człowieczeństwo poddane są zniekształceniu, tak jak wygląd sylwetek. Widzowi trudno utożsamiać się z wizerunkami tych szpetnych drewnianych stworów, mimo że rozpoznaje w nich ludzi. Przerysowane formy figur Ambroziaka inspirowane są afrykańską i amazońską sztuka ludową. Przypominają rzeźbę archaiczną, czy prymitywną. Twórczość artysty można wpisać w nurt rzeźby ekspresjonistycznej.

Irrlichter

Umieszczona w holu recepcyjnym Blow Up 50 50 instalacja „Irrlichter” składa się z dwóch podłużnych fluorescencyjnych jarzeniówek, które dzięki specjalnemu napędowi mogą świecić się i obracać. Autorem pracy jest niemiecki artysta Sebastian Hempel, laureat wielu nagród artystycznych. Hempel tworzy przede wszystkim instalacje, w których szczególną rolę odgrywa ruch oraz wizualne i przestrzenne efekty świetlne.

Blow Up Commission

Instalacja Blow Up Commission została przygotowana przez Rafaela Lozano-Hemmera specjalnie dla Blow Up 50 50 i jest dostosowana do unikalnego charakteru jego wnętrza.
Instalacja składa się z ekranów plazmowych, czujników ruchu, kamer i komputerów, które działają w interakcji z poruszającymi się we wnętrzach osobami. Ruch uruchamia mechanizm i jest projektowany na ekrany, które podzielone na dziesiątki małych kwadratów tworzą niezwykłą mozaikę symultanicznych obrazów.

Rafael Lozano-Hemmer urodził się w Meksyku, obecnie mieszka i pracuje w Montrealu i Madrycie. Artysta wykorzystując robotykę i najnowsze technologie tworzy przede wszystkim rzeźby kinetyczne oraz instalacje w typie environments.

VB 43.019

Fotografia VB 43.019 jest efektem kolejnego zorganizowanego przez artystkę performance'u. Do udziału w kilkugodzinnej akcji tradycyjnie zostały zaproszone modelki ubrane jedynie w buty na wysokich obcasach.

Nie okazujące emocji kobiety, ustawione w galerii w określonym układzie ciał były przez cały czas trwania peformance'u obserwowane przez publiczność i fotografowane. Vanessa Beecroft w swoich realizacjach podejmuje dialog z uprzedmiotowieniem kobiecego ciała oraz z regułami jego ekspozycji, jakie panują w świecie mody i mediów.

VB 52.100 (Castello di Rivoli, Turin)

Monumentalna fotografia Vanessy Beecroft jest elementem dokumentacji performance przeprowadzonego przez autorkę w Castello di Rivoli w Turynie w 2003 roku. Była to jedna z wielu akcji sygnowanych inicjałami artystki, która organizuje sesje fotograficzne z udziałem modelek, komponując z ich ciał najróżniejsze układy w przestrzeniach galeryjnych.

Mała biała sukienka

Prezentowane w restauracji Blow Up Hall 50 50 prace Jadwigi Sawickiej to kolorowe zdjęcia pojedynczych części garderoby, które łączą w sobie wyrafinowaną prostotę kompozycji z aurą niepokoju. Ubrania są śladami po ciałach osób, których losów nie jest dane widzowi poznać. Na zdjęciach widać sukienki na drewnianych wieszakach, sfotografowane na monochromatycznym, jasnym tle.
Te „portrety” rzeczy to pośrednio także portrety osób, które niegdyś je nosiły. Ich wygląd nie jest nam znany, ale obecność w tajemniczy sposób wyczuwalna. Ubrania zostały przedstawione w wyrafinowany estetycznie sposób, różniący się jednak od tego znanego z magazynów o modzie. Na fotografiach Sawickiej ubrania to nie towar, lecz przedmioty naznaczone emocjami i ludzką historią.

Kolorowa sukienka

Prezentowane w restauracji Blow Up Hall 50 50 prace Jadwigi Sawickiej to kolorowe zdjęcia pojedynczych części garderoby, które łączą w sobie wyrafinowaną prostotę kompozycji z aurą niepokoju. Ubrania są śladami po ciałach osób, których losów nie jest dane widzowi poznać. Na zdjęciach widać sukienki na drewnianych wieszakach, sfotografowane na monochromatycznym, jasnym tle.
Te „portrety” rzeczy to pośrednio także portrety osób, które niegdyś je nosiły. Ich wygląd nie jest nam znany, ale obecność w tajemniczy sposób wyczuwalna. Ubrania zostały przedstawione w wyrafinowany estetycznie sposób, różniący się jednak od tego znanego z magazynów o modzie. Na fotografiach Sawickiej ubrania to nie towar, lecz przedmioty naznaczone emocjami i ludzką historią.

Cream Pie

Mottem sztuki Maurycego Gomulickiego jest, jak artysta sam deklaruje, „przyjemność i rozkosz”.

Zmysłowa fotografia w restauracji Blow Up Hall, jak wiele innych prac Gomulickiego, oddziałuje na widza poprzez barwę. Artysta posługuje się różem, który został wyparty z oficjalnego kanonu historii sztuki jako element popkultury, kiczu i złego gustu. Róż ma być, według Gomulickiego, wyzwoleniem seksualności i pożądania niezależnie od płci i orientacji seksualnej. Gomulicki zorganizował w 2006 roku w CSW Zamek Ujazdowski wystawę pt. „Pink Not Dead”, w całości poświęconą temu zagadnieniu.

Twórczość artysty początkowo oscylowała między grafiką a malarstwem, później zaczął on posługiwać się głównie fotografią, stał się także kuratorem swoich wystaw. Gomulickiego interesuje przede wszystkim stymulacja seksualności widza, zachęcenie go do refleksji nad erotyką oraz relacja między pożądaniem a władzą. Dla jego twórczości charakterystyczna jest fetyszyzacja przedmiotu, osiągana przy pomocy dużych zbliżeń, fragmentaryzacji i izolacji. Maurycy Gomulicki żyje i tworzy w Meksyku.

Tea Ceremony

Praca „Tea Ceremony” należy do serii autoportretów Mariko Mori z lat 1994-1996.

Artystka sfotografowała siebie, stojącą na ulicy podczas serwowania herbaty. Ubrana w futurystyczny strój, na tle urbanistycznego krajobrazu Tokio, przywodzi na myśl postacie z filmów science-fiction lub komiksów. Mori wciela się w rolę sekretarki z wielkiej korporacji, jednak jej kobiecość zostaje podporządkowana tradycyjnym wyznacznikom kultury japońskiej, jest kobietą uległą i usłużną. W tym wizerunku artystka łączy zachodnie przekonania na temat Japonii z erotycznymi fascynacjami samych Japończyków, które odzwierciedlone zostają w postaci kobiety jako „seksownego cyborga”.

silver arrow

Michael Najjar jest niemieckim fotografem mieszkającym w Berlinie.

Artysta został zaproszony przez McLaren Mercedes do asystowania przy wyścigu formuły 1 na super nowoczesnym torze w Abu Dhabi. Spędził trzy dni „za kulisami” wyścigu fotografując mechaników, kierowców i same bolidy – sceny rzadko dostępne dla publiczności.

Praca ‘silver arrow’ przedstawia fragment karoserii samochodu wyścigowego McLarena (oryginalne zdjęcie zostało poddane obróbce). Artysta potraktował ten wyabstrahowany z kontekstu fragment bolidu jako wyrafinowaną formę, bliską nowoczesnej rzeźbie.

‘silver arrow’ jest wyrazem fascynacji artysty najnowszymi technologiami, której produkty łączą w sobie piękno, delikatność i techniczną perfekcję.

San Sebastian 1 (Fundacion COFF)

Spencer Tunick od 1992 r. kreuje w różnych miejscach świata monumentalne instalacje-performance, do których pozują mu setki nagich ochotników. Artysta grupuje postacie w zwartą masę, która formując określony kształt, wpisuje się w architekturę konkretnego wnętrza czy w krajobraz. Każdej akcji towarzyszy dokumentacja fotograficzna. „San Sebastian 1” to efekt performance zorganizowanego w Fundacion COFF w San Sebastian.

Archives nationales #09

W Suszni możemy także oglądać dwie wspaniałe fotografie autorstwa francuskiego artysty Patricka Tourneboeufa, który od lat 90. wykonuje wielkoformatowe zdjęcia wnętrz oraz przestrzeni urbanistycznych. Artysta zajmował się dokumentacją renowacji Centrum Pompidou, Grand Palais w Paryżu oraz pałacu w Wersalu. Prace Archives nationales #09 oraz #16 ukazują stare woluminy ksiąg i dokumentów we wnętrzu Archiwum Narodowego w Paryżu. Fotografie Tourneboeufa są refleksją dotyczącą rejestrowanych przez niego publicznych lub prywatnych wnętrz.

Archives nationales #16

W Suszni możemy także oglądać dwie wspaniałe fotografie autorstwa francuskiego artysty Patricka Tourneboeufa, który od lat 90. wykonuje wielkoformatowe zdjęcia wnętrz oraz przestrzeni urbanistycznych. Artysta zajmował się dokumentacją renowacji Centrum Pompidou, Grand Palais w Paryżu oraz pałacu w Wersalu. Prace Archives nationales #09 oraz #16 ukazują stare woluminy ksiąg i dokumentów we wnętrzu Archiwum Narodowego w Paryżu. Fotografie Tourneboeufa są refleksją dotyczącą rejestrowanych przez niego publicznych lub prywatnych wnętrz.

Nagrody i wyróżnienia

Spośród wielu nagród branży reklamowej w Polsce, to właśnie wyróżnienia przyznawane przez Klub Twórców Reklamy uważane są za jedne z najbardziej prestiżowych. Podczas tegorocznej gali wręczono 157 nagród, w tym 17 złotych, 55 srebrnych i 85 brązowych, a projekty oceniane były przez 111-osobowe jury, którego liderem była Luciana Cani z agencji Lapiz. Rekordowa okazała się także liczba zgłoszeń, która w tym roku wyniosła 1210 projektów. Wśród wyróżnionych nie ma centrów handlowych – jest zaś Stary Browar, który w znamienitym gronie cenionych twórców reklam znalazł się nie pierwszy raz.

W tym roku Stary Browar został nagrodzony brązowym mieczem w kategorii Design, Identyfikacja Wizualna, Drukowane Materiały Promocyjne, za kampanię „Lato w mieście by Stary Browar” 2016 – projekt realizowany w parku Starego Browaru.

Całość projektu to efekt długotrwałej współpracy marketingu Starego Browaru ze studiem UVMW, a także zewnętrznymi podmiotami i indywidualnymi twórcami.

Projekt "Lato w mieście by Stary Browar" nagrodzony KTR'em

Nagroda „Start-Up Friendly” dla Starego Browaru od Akademickich Inkubatorów Przedsiębiorczości za wsparcie i wieloletnie zaangażowanie na rzecz rozwoju innowacji i przedsiębiorczości w Poznaniu.

Stary Browar jest pierwszym podmiotem komercyjnym, który otrzymał tę nagrodę.

„Pomoc AIP jest częścią długofalowej strategii wspierania poznańskich start-upów. Chcemy, aby Stary Browar był miejscem, które jest przyjazne wszystkim ambitnym osobom próbującym stawiać pierwsze kroki w biznesie”. – mówi Magdalena Kowalak, Prezes Spółki Zarządzającej Starym Browarem.

Stary Browar nagrodzony za wspieranie Start-Upów

Doskonałość Mody „Twojego Stylu” to ważne wyróżnienie, przyznawane przez najpopularniejszy od lat miesięcznik dla kobiet w Polsce.

To już trzecia Doskonałość Mody ”Twojego Stylu” przyznana Staremu Browarowi. Wcześniej otrzymał dwie statuetki za Art & Fashion Festival w 2008 i 2009 roku.

Prestiżowa Nagroda Doskonałość Mody "Twojego Stylu"

Nagroda KTR jest jednym z najbardziej prestiżowych laurów branży reklamowej w Polsce. Najbardziej cenieni i doświadczeni twórcy reklam wybierali kreatywność i unikalność, która przy tym nie jest „sztuką dla sztuki”, ale przynosi wymierne efekty marketingowe.
Kampania #foodproject jest efektem wspólnej, twórczej współpracy marketingu Starego Browaru ze studiem UVMW i uzdolnionym ilustratorem Jackiem Ambrożewskim.

Nagroda Klubu Twórców Reklamy za #foodproject

Najważniejsza europejska nagroda w dziedzinie marketingu w branży retailowej, przyznana 14 maja 2013 roku w Londynie podczas Europejskiej Konferencji Marketingowej ICSC za realizowany w latach 2010-2012 projekt „Święta w Starym Browarze – tradycja jest sztuką”.

Silver Solal Marketing Award 2013 w kategorii Cause Related Marketing

Statuetka przyznana została w czasie Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach. Konkurs zorganizowany z inicjatywy PTWP SA – organizatora EKG oraz redakcji wiodącego w Polsce portalu branży nieruchomości Propertynews.pl, miał na celu wskazanie projektów deweloperskich, które w ostatniej dekadzie w istotny sposób wpłynęły na poprawę jakości życia w mieście, wzbogaciły jego ofertę dla biznesu, turystki, kultury i rozrywki, przyczyniły się do rewitalizacji zdegradowanej tkanki miejskiej, a także stały się rozpoznawalnym symbolem aglomeracji.

Stary Browar jedną z Top Inwestycji Komercyjnych w Przestrzeni Miejskiej w 2013 roku

Nagroda dla najlepszego centrum handlowego przyznana decyzją kolegium redakcyjnego, Członków Forum Ekspertów oraz głosami Czytelników portalu propertynews.pl.

Prime Property Prize Wielkopolska 2013

Ponad 36% głosów i pierwsze miejsce zajął poznański Stary Browar.
„Stary Browar to miejsce, które z powodzeniem może być symbolem współczesnej Polski, łączącej szacunek do historii z odwaga zmian, dynamizmem i nowoczesnością” – podsumowała Martyna Wojciechowska, Redaktor Naczelna National Geographic.

Stary Browar w Poznaniu zwycięzcą plebiscytu 7 Nowych Cudów Polski National Geographic Traveler

Przyznana dla magazynu Art & Fashion Festival „Surowy” w kategorii Design oraz dla projektu zimowo-świątecznego w kategorii Grafika 3D

Nagroda KTR w Polskim Konkursie Reklamy Klubu Twórców Reklamy 2011

Stary Browar oraz hotel Blow Up Hall, razem z warszawską agencją slick Design Roberta Mendla, otrzymały 2 nagrody za identyfikację wizualną. System komunikacyjny Centrum Sztuki i Biznesu Stary Browar 50 50 oraz brand book pięciogwiazdkowego hotelu Blow Up Hall 50 50 nominowane były w kategorii Design, w podkategorii Projektów identyfikacji wizualnej.

Nagrody dla Starego Browaru 50 50 i hotelu Blow Up Hall 50 50 w Polskim Konkursie Reklamy Klubu Twórców Reklamy 2010

III edycja Art & Fashion Festival w Starym Browarze została wyróżniona tytułem Doskonałość Mody 2009 w specjalnie dla niego stworzonej kategorii Edukacja doskonała.

Doskonałość Mody 2009

Nagroda dla magazynu BR& w Konkursie projektowania prasowego 2009 w kategorii wydawnictwa firmowe zewnętrzne.

Srebrna Chimera 2009

Blow Up Hall otrzymał nagrodę Top Hotel 2009 w kategorii Design dla najlepszych obiektów hotelowych w Polsce. Nagrodę przyznali goście, dzięki którym Blow Up Hall zebrał najwięcej głosów podczas głosowania internetowego.

Top Hotel 2009

Podczas gali Warsaw Fashion Street 2009 Stary Browar 50 50 odebrał statuetkę w piątej już edycji konkursu na najmodniejsze miejsca w Polsce. W konkursie nagradzane są piękne wnętrza, oryginalny design, profesjonalna obsługa i, przede wszystkim, niepowtarzalna atmosfera miejsc, w których warto bywać. Stary Browar 50 50 otrzymał nagrodę jury konkursu.

Modne Miejsce 2008

II Edycja Art & Fashion Festival została wyróżniona tytułem Doskonałości Mody 2008 i statuetką „Złotej Szpulki” przez magazyn „Twój Styl” w kategorii Wydarzenie Roku.

Doskonałość Mody 2008

W konkursie ICSC 2008 Global Awards – International Design and Development Awards Pasaż Starego Browaru 50 50 został uznany przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC) za najlepszy na świecie obiekt o zróżnicowanej użyteczności w kategorii Rozbudowa.

Stary Browar 50 50 najlepszym Centrum na świecie

W kwietniu 2008 roku w Amsterdamie Stary Browar 50 50 został uznany przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC) za najlepsze centrum handlowe w Europie w kategorii Extensions/Refurbishments.

Stary Browar 50 50 Najlepszym Centrum Handlowym w Europie

W grudniu 2005 roku w Phoenix (Arizona, USA) Stary Browar 50 50 otrzymał od Międzynarodowej Rady Centrów Handlowych (International Council of Shopping Centers) nagrodę za najlepsze centrum handlowe na Świecie w kategorii obiektów handlowych średniej wielkości.

Stary Browar 50 50 Najlepszym Centrum Handlowym na Świecie

W kwietniu 2005 roku w Stambule Stary Browar 50 50 został uznany przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC) za najlepsze centrum handlowe w Europie w kategorii Design and Development of a New Project wśród obiektów handlowych średniej wielkości.

Stary Browar 50 50 Najlepszym Centrum Handlowym w Europie

BR& – magazyn Starego Browaru 50 50 wydawany przez agencję Morski Studio Graficzne – dwukrotnie otrzymał prestiżowe wyróżnienie w kategorii firmowych wydawnictw zewnętrznych przyznawane przez tygodnik branżowy „Media i Marketing Polska”. Srebrną Chimerę BR& otrzymał w roku 2007, Brązową – rok później.

Srebrna i Brązowa Chimera dla BR&

Stary Browar 50 50 został uznany za najlepszy obiekt w Centralnej i Wschodniej Europie w kategorii Najlepsze Centrum Handlowe. Nagrodę Central Eastern Europe Property Awards przyznano w konkursie „1989 -2006 The Best of The Best”, który został zorganizowany w ramach Środkowoeuropejskich Targów Nieruchomości i Inwestycji CEPIF 2006.

Central Eastern Europe Property Award

„Złoty inwestor 2005” to tytuł przyznany Spółce Fortis we wrześniu 2006 przez organizatorów konkursu Złote firmy Wielkopolski, czyli „Głos Wielkopolski”, „Wielkopolski Dom Mediowy” oraz Centrum Ekspertyz Gospodarczych FAE.

„Złote firmy Wielkopolski”

Stary Browar otrzymał pierwsze miejsce w III konkursie „ORŁY REFE 2005” we Wrocławiu i został uznany za najlepszą inwestycję w kategorii obiektów komercyjnych.

Stary Browar 50 50 najlepszą inwestycją - Orły REFE

W 2004 roku Stary Browar 50 50 został uznany za najlepszy budynek postawiony w 2003 roku w Poznaniu. Nagrodę im. Jana Baptysty Quadro otrzymali autorzy Starego Browaru 50 50 – architekt Piotr Barełkowski i architekt Przemysław Borkowicz, reprezentujący Studio ADS Sp. z o.o.
Ponownie nagrodę tę Stary Browar 50 50 otrzymał w 2008 roku. Laur został przyznany Pasażowi, który został uznany za najlepszą architektoniczną realizację 2007 roku w Poznaniu.

Nagroda im. Jana Baptysty Quadro

Stary Browar 50 50 został uznany za jedną z 20 ikon polskiej architektury, które powstały po 1989 roku. Wystawa nosząca tytuł „POLSKA.IKONY ARCHITEKTURY” była prezentowana w Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie.

Stary Browar 50 50 Ikoną Polskiej Architektury

Zwiedzanie z przewodnikiem

Wszystkich, którzy chcą lepiej poznać przestrzenie Starego Browaru, jego historię, zakres działań oraz Ideę 50 50, której obiekt jest realizacją, zapraszamy na zwiedzanie z przewodnikiem.

Gwarantujemy pasjonujące opowieści pełne ciekawostek oraz prezentację niezwykłej architektury, najciekawszych miejsc i stałej kolekcji dzieł sztuki Starego Browaru.

Wystarczy zgłosić się do naszych punktów informacyjnych i umówić na dogodny termin.

 

Prosimy o umawianie terminu zwiedzania z dwutygodniowym wyprzedzeniem.

E-mail: informacja@starybrowar5050.com

Informacja Atrium: tel. 61 859 60 50

Informacja Pasaż: tel. 61 677 14 00

Wirtualny spacer

Zobacz

Godziny otwarcia

pn.-sb.09:00-21:00
nd.10:00-20:00

Piotr i Paweł

pn.-sb.08:00-22:00
nd.09:00-21:00

Niniejszy serwis używa plików cookies. Korzystając z tej strony akceptujesz naszą politykę prywatności. Dowiedz się więcej.

Amatorów pysznych ciast zapraszamy do kawiarni w Starym Browarze.